Piec chlebowy ogólnowiejski z pocz. XX wieku Obiekt zrekonstruowany, na planie prostokąta. Murowany z czerwonej cegły. Dach dwuspadowy kryty dachówką. Szczyt od strony drogi stanowi wejście do małego pomieszczenia. Wewnątrz duży murowany piec, na jego wierzchu kładziono niezbędne sprzęty: łopaty, wygarniacze węgla, koponki. Piece piekarskie wolno stojące stawiano w pewnej odległości od zabudowań zagrody ze względu na niemieckie przepisy przeciwpożarowe. Warto zaznaczyć, że szczególnie w XIX w. i wcześniej, kiedy we wsiach regionu dominowało budownictwo drewniane, ogień był żywiołem niszczącym całe wsie i osiedla. Stąd między innymi w ludowych wierzeniach tyle uwagi poświęcano sposobom ochrony domostwa przed pożarami.
![]() Źródło: Muzeum Kultury Ludowej w Osieku n. Notecią, Piła 2002.
|
© 2008 - 2010 Internet Syndications
