Skansen w Osieku nad Notecią

Budynek na planie prostokąta. Konstrukcja ścian sumikowo-łątkowa z bali drewnianych. Dach dwuspadowy kryty dachówką. Szczyt tylni odeskowany prosto, a przedni wyłożony małymi deseczkami w figury geometryczne. Pełny podcień szczytowy wsparty na ozdobnych słupach, z zaciosami. Wejście z podcienia prowadzi do obszernrj sieni, z której drugie wychodzi na ogródek. Ponadto z sieni wejście do izby przedniej, kuchni i izby gościnnej. Za izbą gościnną mała komórka, a za kuchnią izba mieszkalna. Ekspozycja obrazuje wnętrze mieszkalne rodziny młynarza, posiadającej zawsze status zamożnej. Izbę przednią zajmowali "starkowie", będący na tzw. "wycugu", czyli dożywotnim utrzymaniu młodego gospodarza.

W izbie ustawiono łóżka, szafę, stół, komodę, a na ścianach zawieszono obrazy świętych. W sieni sprzęty i urzadzenia oraz narzędzia niezbędne do codziennej pracy i bytowania - skrzynie, kosze zasobowe, młynki, różnego typu naczynia, wagi. Na kołkach wieszano odzież.

Obydwie izby gospodarzy urządzone są na styl "miejski". W sypialni łóżka i duża szafa na odzież świąteczną. Ponadto stół i do niego krzesła, a na stole zastawa porcelitowa. W izbie gościnnej wyeksponowano kredens pokojowy, a w jego witrynie komplety porcelitowe z rodzimej wytwórni St. Mańczaka z Chodzieży. Po stronie przeciwnej komoda miejska z bibelotami i nad nią lustro. Ponadto uwagę zwracają: zdjęcie portretowe małżeńskie, obraz o tematyce patriotycznej i obrazy dekoracyjne. Centralne w izbie usytuowany stół z krzesłami. Na oknach we wszystkich izbach firanki niciane wykonane szydełkiem. Komórka służyła do przechowywania zapasów żywności.