Skansen w Osieku nad Notecią

Budynek na planie wydłużonego prostokąta, ściany o konstrukcji ryglowej z wypełnieniami glinianymi. Dach dwuspadowy z poszyciem trzcinowym, szczyty szalowane deskami. W pomieszczeniach gliniana polepa. Jest to chałupa wąskofrontowa z podcieniem narożnym - "przyłapem".

Stanowi przykład typowych chałup powszechnie występujących wcześniej na ziemi złotowskiej. Wewnątrz dwie izby, komora, alkierz wnękowy przy izbie przedniej oraz sień i obszerne wnętrze szerokiego komina, gdzie znajduje się piec piekarski. W takim piecu palono "klaftami", klockami drewna liściastego o stałej grubości i długości około 1 m; takie znormalizowane "klafty" pozwalały dokładnie wyznaczyć ilość opału potrzebną do uzyskania dobrego wypieku. Po spaleniu drewna w komorze pieca wygarniano popiół, czyszczono na mokro dno pieca i wkładano uformowane w bochny ciasto.

W izbach wnęki kominowe, służące zarówno do gotowania strawy, jak też, ogrzewania pomieszczeń. Izba frontowa spełniała rolę pomieszczenia do działalności rzemieślniczej. Ukazane jest stolarstwo, kołodziejstwo i bednarstwo. Ekspozycja ta przechodzi także na pomieszczenie sieni z warsztatem stolarskim i narzędziami pracy stolarza. Izba przednia była równocześnie pomieszczeniem, w którym spełniano podstawowe funkcje codziennego życia rodziny. W tylnej części chałupy mieści się izba mieszkalna gospodarzy oraz komora zajmująca całą szerokość budynku.

Słowa kluczowe: skansen, Osiek, skansen w Osieku, Muzeum Kultury Ludowej, dawne obyczaje, Osiek nad Notecią, chałupa z Głubczyna, budownictwo krajeńskie, dawne budownictwo