Tuż po zakończeniu wojny, w 1945 roku, Tadeusz Janowiak założył w Osieku harcerski klub sportowy. Zrzeszał on 150 osób w wieku 25-30 lat. W klubie działała m.in. drużyna lekkoatletyczna i żeglarska. Zajęcia odbywały się na terenie obok kościoła ewangelickiego, gdzie istniały 3 boiska do piłki siatkowej. W 1948 roku rozwiązano klub harcerski a jego miejsce zajął Ludowy Zespół Sportowy z dwiema sekcjami – lekkoatletyczną i piłki siatkowej . Sekcja lekkoatletyczna działała do 1989 roku. W latach sześćdziesiątych powstała także drużyna piłkarska. W roku 1973 LZS w Osieku otrzymał nazwę „Orzeł”. Największe sukcesy klub święcił w latach osiemdziesiątych. W roku 1983 „Orzeł Osiek” awansował do piłkarskiej klasy okręgowej a cztery lata później do pilsko-gorzowskiej klasy międzyokręgowej.

Jako uzupełnienie powyższego zestawienia można podać, że z Osieka pochodzi Roman Kusz, który z sukcesami reprezentował Polskę na arenie międzynarodowej w powożeniu zaprzęgami.

Wielkim wydarzeniem w historii Osieka nad Notecią była organizacja Igrzysk Olimpijskich Sportowców Wiejskich we wrześniu 1964 roku. Geneza tej imprezy sięga 1960 roku, kiedy to odbyły się Igrzyska Olimpijskie w Rzymie. Dziennikarze „Dziennika Wieczornego” postanowili wykorzystać fakt, że w pobliżu miasta Żnin położona jest wieś o nazwie Rzym i zorganizowali zawody sportowe dla sportowców zrzeszonych w Ludowych Zespołach Sportowych. Impreza była bardzo udana, dlatego też postanowiono zorganizować podobną cztery lata później, nadając jej większą rangę. Igrzyska Olimpijskie w roku 1964 odbywały się w stolicy Japonii – Tokio. Dziennikarze zaczęli poszukiwania miejscowości o takiej właśnie nazwie. Okazało, że jedno z osiedli w Osieku, gdzie stały niegdyś domki robotnicze, nazywane było w okresie międzywojennym Tokio. W latach 1948-52 powstał tam obiekt sportowy i dlatego to właśnie Osiek wybrany został gospodarzem Igrzysk Olimpijskich Sportowców Wiejskich w 1964 roku. W czynie społecznym wyremontowano stadion, zbudowano pawilon, trybuny, odnowiono płytę boiska. W 1962 roku powstał komitet organizacyjny olimpiady, na którego czele stali Aleksander Wojciechowski i Edmund Duda. W skład II Igrzysk Olimpijskich Sportowców Wiejskich wchodziły: lekkoatletyka, kolarstwo, piłka siatkowa, piłka ręczna, piłka nożna oraz podnoszenie ciężarów. Zorganizowano również w Osieku ogólnopolski zlot turystyczny a Poczta Polska wyemitowała z tej okazji specjalną serię znaczków. Znicz olimpijski zapalono na Mysiej Wieży w Kruszwicy a jego droga do Osieka wiodła przez Inowrocław i Nakło. W skład sztafety ze zniczem olimpijskim wchodzili biegacze i motocykliści. Ostatnią osobą w sztafecie był olimpijczyk Alojzy Graj a ceremonii zapalenia znicza na stadionie dokonał inny uczestnik Igrzysk Olimpijskich – Klemens Biniakowski. Gościem specjalnym zawodów w Osieku był ambasador Japonii w Polsce – Ichiro Kawasaki.