Po powrocie Osieka nad Notecią do państwa polskiego ze wsi wyjechało dwóch nauczycieli – Bach i Fiedler. W tym czasie w Osieku były dwie szkoły – katolicka, na miejscu dzisiejszego kościoła, oraz ewangelicka, na miejscu dzisiejszego gimnazjum. Od zakończenia I wojny światowej do 1923 roku, w szkole katolickiej pracowali: p. Porankiewicz, p. Pudłowska, p. Bednarkówna, Edward Król, Alfons Zabielski, Władysława Łososiówna. Kierownikiem szkoły od 1923 roku był Alfons Zabielski. W styczniu 1925 roku szkoła katolicka i ewangelicka zostały połączone w jedną, siedmioklasową Szkołę Powszechną. Posiadała ona 5,25 ha ziemi w Osieku, użytkowanych przez pracowników szkoły.

Dnia 15 grudnia 1925 roku otwarto uroczyście Szkołę Dokształcającą. Na otwarcie przybyli wszyscy mistrzowie, którzy zapisali do szkoły swoich uczniów. Sołtys Osieka - Wojciech Pazderski – w swoim przemówieniu podkreślił konieczność ciągłego kształcenia. Kierownik szkoły - Alfons Zabielski – zaznaczył, aby mistrzowie, w dniach zajęć zwalniali wcześniej terminatorów, „żeby ci na czas i porządnie ubrani i myci do szkoły przybyć mogli”. Dokładnie dwa miesiące wcześniej, 15 października, wyprowadził się z mieszkania w gmachu szkoły pan Braun. Mieszkanie to zostało zaadaptowane na klasę. W roku 1926 stworzono w szkole osobny oddział niemiecki, który został jednak w następnym roku zlikwidowany.

Z inicjatywy Inspektora Szkolnego zorganizowano w 1930 roku kursy pozaszkolne. Wzięło w nich udział 107 osób: w kursie dla młodzieży męskiej – 22 osoby, dla młodzieży żeńskiej – 36 osób, dla młodzieży narodu niemieckiego – 18 osób, dla kolejarzy – 31 osób.

W roku szkolnym 1932/33 osiecka szkoła liczyła 224 uczniów. Klasa I liczyła 36 uczniów, II – 41, III - 40, IV – 48, V – 32, VI – 20, VII – 7 uczniów.

W roku następnym do szkoły przyszło 21 nowych uczniów. W roku szkolnym 1936/37 w szkole w Osieku nad Notecią uczyło się 219 dzieci.

Fotografia nr 20. Szkoła w Osieku na pocztówce z lat 30.	Fotografia nr 21. Fragment pocztówki z okresu międzywojennego ukazujący szkołę i kościół ewangelicki.

Dnia 23 IV 1933 roku na sali p. Pazderskiego założono kółko rodzicielskie, które za cel postawiło sobie:

1. dożywianie młodzieży szkolnej oraz zaopatrywanie ubogich uczniów w przybory szkolne, odzież i obuwie;
2. zbieranie funduszy na powiększenie zbiorów naukowych;
3. organizowanie odczytów dla rodziców na tematy wychowawcze oraz pogadanek z młodzieżą;
4. opiekę nad młodzieżą pozaszkolną;
5. urządzanie wspólnie z gronem nauczycielskim wycieczek szkolnych i zabaw dla młodzieży;
6. prowadzenie kolonii, względnie lokowanie młodzieży szkolnej w odpowiednich koloniach na czas wakacji.

Rodzice zobowiązali się do opłacania miesięcznej składki w wysokości 20 groszy. Do kółka rodzicielskiego, którego prezesem został Minczykowski, zapisało się 55 członków – rodziców oraz 12 członków nie posyłających dzieci do szkoły.

Tuż przed wybuchem wojny – w 1937 roku, w osieckiej szkole pracowało 5 nauczycieli a uczyło się 248 uczniów – najwięcej w klasie V (45) a najmniej w klasie VII (25).

Pod względem administracyjnym, szkoła w Osieku podlegała w okresie międzywojennym pod różne inspektoraty. Początkowo był to Inspektorat Szkolny w Wyrzysku, od roku 1924 – w Nakle, a następnie w Bydgoszczy. Inspektorem szkoły w Osieku był m.in. Maksymilian Wojciechowski z Wyrzyska.